پوپولیسم

• رهیافتی سیاسی که از مردم بهره برداری می کند [دایره المعارف اندیشه دمکراتیک]. پوپولیسم استفاده از "مردان و زنان خیابان" ورای ساختار تثبیت شده قدرت، عقاید و ارزشهای حاکم است. پوپولیسم توده مردم را در مقابل افراد ثروتمند و تحصیلکرده و در جایگاه بهتری قرار می دهد [دایره المعارف اندیشه دمکراتیک]. حامیان پوپولیسم این رویکرد را ابزار واقعی دمکراتیک برای جلب مشارکت مردم می انگارند. پوپولیستها اغلب وعده "گذاشتن نان بر سر سفره" خانواده های فقیر از طریق اخذ مالیات از ثروتمندان را می دهند. آنها گاه نیز با وعده های بزرگ ملی بدنبال ایجاد هیجانهای وطن پرستانه هستند. اما منتقدان معتقدند پوپولیسم سیاستی خام و مختص جوامع غیرمتجدد و دمکراسی های ضعیف است و علاج آن توسعه و آموزش و پرورش است[دایره المعارف اندیشه دمکراتیک]. پوپولیسم تاریخ بلندی در کشورهای آمریکای لاتین و اروپا دارد. رهبران این کشورها از سیاست بسان صحنه تئاتر استفاده می کنند. بسیاری از پوپولیستها سطح توسعه اقتصادی را در کشورهای خود با موفقیت ارتقا بخشیده اند. اما این توسعه اغلب با هزینه های اقتصادی بلند مدت همراه و به زیان نهادها و نیز دمکراسی بوده است. محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران به خاطر قول هایی که در جریان انتخابات سال 2005 برای بهبود استاندارد زندگی توده مردم داد و نیز به دلیل سبک سیاسی پرخاشگرانه اش بعنوان رهبری پوپولیست شناخته می شود.