تمرکز

• آوردن قدرت تحت یک نیروی مرکزی [فرهنگ آمریکایی هریتیج]. تمرکز به معنای آن است که دولت و یا قدرت سیاسی را به جای تقسیم بندی در سطوح ملی، منطقه ای و محلی فقط در یک سطح ملی جمع کرد. به این ترتیب قدرت در دست یک حکومت کوچک خواهد بود و دولت ملی مسئول سیاستگذاری ها و پاسخگوی رای دهندگان است [فرهنگ سیاست مدرن]. تمرکز همچنین می تواند به معنای روند محدودکردن دایره تصمیم گیرندگان در یک سازمان و یا گروه غیردولتی باشد. تمرکز در اوج خود هنگامی حاصل می شود که رئیس جمهور به تنهایی کلیه تصمیم های اصلی را اتخاذ کند و زمانی نزول می کند که همه سلسله مراتب اصلی یک سازمان مشخص در شکل گیری تصمیم گیری ها نقش داشته باشند [فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم غیرانتفاعی]. با افزایش تمرکز قدرتبخشی به نیروی کار کاهش می یابد. اما در هر حال تمرکز موجب یکدست شدن سیاستگذاری ها و همنوایی نهادها و نیز استانداردها می شود. از طرف دیگر تمرکز زدایی هنگامی رخ می دهد که کل یک تشکیلات در تصمیم گیری شرکت داشته باشد [دایره المعارف هاچینسون].