مطلق گرایی

• دکترین و عمل سیاسی مبتنی بر اقتدار نامحدود، متمرکز و حاکمیت مطلقه که معمولا در قالب یک پادشاه و یا دیکتاتور دیده می شود [دایره المعارف بریتانیکا]. در یک نظام مطلق گرا قدرت حاکم و یا حکومت مشروع دارای اقتداری مطلق و غیرقابل نظارت است. در چنین نظامی هیچ محدودیت قانونی برای حکومت وجود ندارد، زیرا مشمول چالش نظام مند سایر موسسات از جمله قوای قضائیه، مقننه و نیز سازمانهای مذهبی، اقتصادی و یا انتخابی نمی شود [فرهنگ سیاست مدرن]. نخستین مدافع مطلق گرایی اقتدار الهی بود که در سلطنت مطلقه متجلی شد و طی آن شاه منشا اقتدار خود را خدا می دانست. چنین توجیهی می تواند موید حکومتی ظالمانه باشد که در آن گناهان بشری منجر به تنبیهات الهی توسط حاکمان شود [دایره المعارف بریتانیکا]. یکی دیگر از توجیهات مورد استفاده مطلق گرایی این ایده است که اطاعت محض از یک اراده واحد برای برقراری نظم و امنیت ضروری است. به این ترتیب از مطلق گرایی برای تبیین هراس از بی ثباتی که ممکن است ناشی از منابع متعدد اقتدار باشد و نیز برای توجیه تئوری های متعاقب که تحمل دیدگاه های رقبا را ممنوع می کند، استفاده می شود [فرهنگ سیاست مدرن]. مطلق گرایی در اشکال مختلف و در همه مناطق جهان وجود داشته است. در عصر جدید حکومت های سلطنتی مطلقه زیادی در اروپا و خاورمیانه وجود داشته است. اغلب آنها توسط کسانیکه خواهان حکومت های دمکراتیک بودند، سرنگون شدند. اروپا و آسیای مدرن نیز دارای اشکال مختلف مطلق گرایی در قالب دیکتاتوری های تجدد گرا بوده اند. آلمان نازی تحت آدولف هیتلر، اتحاد جماهیر شوروی تحت جوزف استالین، چین تحت مائو تسه تونگ و کامبوج تحت پال پات فجایع زیادی آفریدند[دایره المعارف بریتانیکا].