شهرنوش پارسیپور
الف: نجابت اغراق شده، معضل اساسی زنان و جامعه
یكى از مشكلاتى كه جامعهی ایران امروز را با خطر تلاشى مواجه كرده است، نجابت مبالغه شدهی دختران و زنان ایرانى است. گرچه این نظر ممکن است شگفتانگیز تلقى شود؛ اما واقعیت است. در تعریف سنتى شخصیت زن و دختر بر این ...
درباره نویسنده
شهرنوش پارسیپور
شهرنوش پارسی پور یکی از مطرحترین نویسندگان زن ایرانی است و پس از سیمین دانشور، نخستین زن رمان نویس ایرانی، از معدود رماننویسان موفق مونث در یکی دو دههی پیش و پس از انقلاب 1357 به شمار میرود. پارسیپور در بهمن 1324 در شهر تهران متولد شد، در رشتهی علوم اجتماعی از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد و در سال 1346 ازدواج کرد. نویسندگی را از سیزده سالگی آغاز کرد و از شانزده سالگی داستانهایش با نام مستعار در نشریات مختلف به چاپ میرسید. اولین رمان وی «سگ و زمستان بلند» نام دارد که در تابستان 1353 آن را به اتمام رساند. مجموعهی قصههای به هم پیوستهی «زنان بدون مردان» را در حد سالهای 53 و 55، پس از جدایی از همسرش نوشت؛ اما تا سال 1368 آن را به چاپ نسپرد. چاپ این مجموعه از جمله دلایلی بود که نویسندهی آن را چندین سال پشت میلههای زندان نگه داشت. برخی از آثار پارسی پور به زبانهای انگلیسی ، فرانسه، و آلمانی ترجمه و منتشر شدهاند. «طویا و معنای شب»، «عقل آبی»، «آویزههای بلور»، «تجربههای آزاد»، «گرما در سال صفر»، و «آداب صرف چای در حضور گرگ» از جمله دیگر آثار او هستند. کتاب «خاطرات زندان» وی چند سال پیش منتشر شد و به عنوان یکی از معدود آثار در این زمینه که برخودی دقیق، روشن و غیراحساسی از زندانهای جمهوری اسلامی ارائه دادهاست، مورد بررسی و تحسین منتقدان قرار گرفت. شهرنوش پارسیپور در حال حاضر ساکن آمریکا است و ضمن ادامهی نوشتن، با نشریات مختلف، از جمله «شهروند» و «رادیو زمانه» همکاری قلمی دارد. در طول سالهای اخیر وی به نقد و بررسی صدها اثر ادبی و اجتماعی منتشره در ایران و خارج از کشور پرداخته است و همچنین، با نوشتن مقالات و انجام مصاحبهها، ضرورت بازبینی سنتهای فرهنگی در زمینهی جنسیت و مسائل جنسی تاکید ورزیده است.