حرف از ايدز همان انقلاب مخملي است

وقتي وزير بهداشت از تريبون هاي رسمي به ترويج ايدز توسط روسپيان هشدار دهد يعني اوضاع خيلي خراب است . طبق آمارهاي رسمي كه چندان هم قابل اتكا نيست حدود ۲۰ هزارنفر مبتلا به ايدز در ايران شناسايي شده اند كه به گفته مسئولان  اين رقم فقط يك چهارم مبتلايان واقعي را در برمي گيرد و حدود ۸۰هزارنفر كل مبتلايان در ايرا ن تخمين زده شده اند.  با اين حال  وزير بهداشت نگفته كه از اين تعداد چند نفر روسپي  هستند و چند نفر ازمبتلايان از طريق رابطه جنسي به اين بيماري دچار شده اند . مينو محرز ، رييس مركز تحقيقات ايدز ايران  خبرمي دهد  حدود ۵۰در صد زنان روسپي مبتلا به اچ اي وي از بيماري خود اطلاع نداشته اند .وقتي اين رقم خطرناك  مي شود كه بدانيم  هر نفرمبتلا به ويروس اچ اي وي  مي تواند بين ۵تا ۱۰نفر را آلوده كند .
درست در زمانيكه جهان توانسته است با مديريت آموزشي ، پيشگيري و درمان شيوع ايدز را كنترل كند،ايدز در ايرا ن كه بيماري وارادتي بوده سیر صعودی به خود گرفته است . كلينك هاي مثلتي و بيمارستان هاي دولتي هم نتوانستند موفق شوند  . براداران علايي(۱) كه در كردستان و تهرا ن  چند كلينك مثلثي براي درمان و آموزش بيماران ايدزي به را انداخته بودند هنوز به دلايل نامعلوم در زندان هستند .همچنين  عليرغم تصميم هاي مبني براينكه راه هاي شيوع ايدز در مدارس تدريس شود هنوز هيچ اقدام تربيتي صورت نگرفته است تا مبادا دانش آموزان از اين طريق به واژ ه هايی  مانند سكس و ارتباط جنسي آشنا شوند . سازمان هاي غير دولتي  فعال در اين زمينه نيز از 5 سال گذشته با رياست جمهوري احمدي نژاد به طور كل تعطيل  شدند يا مديرانش در حال بازجوي هستند و يا از كشور گريخته اند .  رسانه ها نيز كه تكليفشان مشخص است وقتي نمي توان از واژه ساده اي به اسم كاندوم در راديو و تلويزيون  استفاده كرد ديگر مشخص است كه نمي توان از راه هاي ديگر پيشگيري هم حرف زد. و در اين بحبوحه كمك هاي حقوق بشر نيز راهش مسدود است .
فريبا داودي مهاجر ، فعال حقوق زنان كه تا به حال با كمك همكارانش  سعي داشته است چند كارگاه آموزشي ايدز براي فعالا ن مدني جامعه ايران برگزار كند و هربار بدون موفقيت همراه بوده است دراين باره مي گويد : « وقتي روسپيگري در ايران جرم است و نهادهاي دولتي هيچ آمار دقيقي از روسپيان ندارند و نمي توانند از لحاظ بهداشتي آنها را كنترل كنند و همين طور وقتي به خدمات مشاوره و راه هاي پيشگيري كه اكنون در جهان آموزش داده مي شود دسترسي ندارند و يا به عبارتي نمي خواهند كه داشته باشند . ايدز نيز زير اين پوست شهر آرام آرام خزيده و آنقدر رشد كرده كه حالا وزير بهداشت مجبور است علنا از روسپيان  حرف بزند . »
اين فعال حقوق زنان مي افزايد : زنان چهار برابر بيشتر از مردها مبتلا به بيماري هاي مقاربتي از جمله ايدز هستند . زناني مانند زنان كشور ما قدرت كنترل امور جنسي را ندارند و حتي بعضا از شوهران خود نيز نمي توانند درخواست استفاده از كاندوم را كنند . اگر حرف وزير بهداشت را قبول كنيم كه اكنون وارد موج سوم شديم و شيوع اين بيماري بيشتر از روسپيان بدون هويت رها شده در شهر است پس بايد فكر كنيم كه هر زني در اين چرخه، بيماري را ابتدا از مرد گرفته و به مرد ديگري مي دهد و او نيز متعاقبا زير سقف خانه اش به همسر و فرزندش .



طبق آمارهاي موجود حدود ۶۲درصد مبتلايان به اين ويروس معتادان تزريقي هستند ، ۱۸درصد  آنها از طريق روابط جنسي و يك درصد از طريق عوامل ديگر دچار ايدزشده اند  .معلوم نيست اين آمار تا چه حد سنديت علمي و درست دارد و تا چه حد ملاحظات عرفي جامعه براي بيان آمار واقعي ايدز از طريق ارتباط جنسي  در نظر گرفته شده است . با اين حال هشدار مسئولان  از شيوع ايدز توسط روسپيان معناي بسيار جدي دارد .  
مينو محرز چندي پيش  در گفتگو با روزنامه مردم سالاري گفت :«  متاسفانه اکثر دستگاه هاي اجرايي کشور به علل مختلف از جمله ناآگاهي و نگرش منفي نسبت به اين بيماري مهلک بدون درمان، سکوت کرده اند که من نام آن را سکوت مرگبار گذاشته ام، رسانه ها نيز در مورد اين بيماري يا اطلاعات توام با انگ منتشر مي کنند يا به انتشار مطالب سانسور شده مي پردازند که همه اين عوامل موجب گسترش روز افزون اين بيماري در کشور است.»(بیست و هشتم تیرماه هزار و سیصد و هشتاد و نه)
تا قبل از دولت احمدي نژاد كه سازمان هاي غير دولتي در این زمینه  فعال بودند  انجمن‌هایی مانند پرسپوليس به زنان روسپي مبتلا به ايدز نه تنها از آنها  مراقبت پزشكي می‌کردند  بلكه كاندوم و سرنگ به شرط اعتياد  را به صورت رايگان در اختيار آنها قرار مي دادند اما حالا فقط بخش عفوني بيمارستان امام خميني وچند كلينيك و بيمارستان خصوصي و دولتي ديگر فعال هستند كه آنها نيزفقط فرصت درمان بيماران را دارند . روسپيان ايران بدون داشتن كارت بهداشت در همه جاي شهر پراكنده هستند در حاليكه اكثر آنها حتي نمي دانند ايدز چيست و ساده ترين راه براي جلوگيري از اين بيماري استفاده از كاندوم است .
داودي مهاجر با اظهار اينكه صحبت از ايدز در ايران گناه است مي گويد :« به دليل تفكر غالب نظام ما نمي توانيم از امكانات و بودجه بين اللملي براي كنترل و آموزش اين بيماري استفاده كنيم . چون تفكر غالب مي گويد وقتي درباره ايدز حرف مي زني يعني درباره آميزش جنسي حرف مي‌زنی. حرف از ايدز يعني ترغيب مردم به ارتباط جنسي .


 مبارزه با ايدز بايد همه گير و با كمك سازمان هاي غيردولتي همراه باشد ، سازماني كه از خود مردم باشد و بتواند اعتمادشان را جلب كند اما تا به حال به قول فريبا داودي دولت از ترس توهم توطئه در بي بند وباري جنسي  اجاز ه فعاليت نداد ه است:«چند وقت پيش كارگاهي مي خواستيم برگزار كنيم و از فعالان مدني تهران و شهرهاي ديگر ايرا ن هم براي شركت دعوت كرده بوديم .اما دولت ايران پاسپورت همه آنها راگرفت  و ممنوع الخروج وحتي تهديدشان کرد. وقتي به يكي از مسئولان پيشنهاد شد كه اين كارگاه در ايران و زير نظارت دولت برگزار شود باز هم مخالفت كردند كه بهانه است و فقط مي خواهند با آمدن به ايران امنيت ملي كشور را به خطربياندازند. »

اين فعال حقوق زنا ن به نقل از مدعوين كارگاه اخير مي گويد : آنهايي كه براي بازجوي برده شده بود ند مي گفتند كه بازپرس ها به آنها گفته اند شما فكر مي كنيد كه براي ايدز مي رويد ولي در واقع براي آموزش انقلاب مخملي مي رفتيد .
در فضایی که سازمان های غیر دولتی برای مبارزه با ایدز به براندازی متهم می شوند و مردم هم به اندک سازمانهای دولتی موجود در زمینه ایدز نمی توانند اعتماد کنند وفضای حاکم بر رسانه های عمومی هیچ آموزشی در این زمینه  را بر نمی تابد برای پیشگیری از این بیماری خطرناک تنها باید به معجزه اندیشید.

 (۱) کامیار علایی، پزشک، پژوهشگر دانشگاه هاروارد، کارشناس بین‌المللی بهداشت، و پایه‌گذار برنامه کلینیک‌های مثلثی در جلوگیری از گسترش ایدز در ایران است که به همراه برادرش، آرش علایی در رابطه با فعالیت‌هایشان برای پیشگیری از ایدز، دستگیر و زندانی شده‌اند.[۱]
برادران علایی در ۳ تیر ۱۳۸۷ دستگیر شدند و از داشتن وکیل مدافع منع شدند. گفته می‌شود در بازجویی به اتهام براندازی نظام، ارتباط با احزاب اپوزیسیون و تشکیل سازمان‌های غیردولتی که آمریکا در تشکیل آنها نقش داشته‌است، متهم گشته‌اند.[۲]
دکتر علایی در مصاحبه با رادیو زمانه گفته بود: «برخی آمارها از وجود صد هزار نفر بیمار مبتلا به ایدز در ایران حکایت دارد اما می‌توانیم مانع از گسترش این بیماری شویم» [۳]
مادر برادران علایی ۲ بهمن ۱۳۸۷ اعلام کرد در ملاقاتی که ۳۰ دی با پسرانش داشته متوجه شده است آنها از صدور حکم خود بی‌اطلاع‌اند، ۶۳ روز در زندان انفرادی هستند و نگران است با شکنجه از پسرانش فیلم اعتراف تلویزیونی گرفته شود.[۴]