ویژه‌نامه: سبز؛ ادامه دارد؟

یک سال پیش بود که ناباورانه در پی انتخاباتی که  قرار بود با تغییراتی در عرصه مدیریتی کشور همراه باشد، جنبش اعتراضی مردم ایران بعد از سی سال شکل گرفت؛ جنبشی که در بطن خود ابتدایی‌ترین اصول را  به بنیانی‌ترین تغییرات بدل ساخت. "رای من کجاست؟"  زمزمه آغاز جنبشی بود که مدنیت، آزادی خواهی و پرهیز از خشونت  بن مایه‌های آن بود. این  جنبش مدنی با تهدید حاکمیت و ریختن خون مردم بر سنگفرش‌های خیابان‌ها از قالب اعتراض به یک انتخابات خارج شد و رو در روی نظامی قرار گرفت که جان شهروند خود را بی گناه می‌گیرد.

حاکمیت با بازداشت‌ها، اعدام‌ها، تجاوزها و تهدیدهای خود ظاهراً موفق شد جنبش را که در خیابان‌های شهر آغاز شده بود و در خیابان‌های شهر اوج گرفته بود از پا در آورد و بیست و دوم بهمن ۸۸ به ظاهر پایانی بر این جنبش از سوی حاکمیت قلمداد می‌شود. اما آیا با گذشت یک سال جنبش آزادی خواهی مردم ایران خاموش شده است و سبز دیگر وجاهت روزهای خرداد و مرداد سال قبل را ندارد؟ اگر اینگونه است چه باید کرد؟ چگونه می‌توان جنبش را زنده نگه داشت؟ نقش جریان‌های مدنی در  این زمینه چیست؟

گذار به مناسبت اولین سالگرد این حرکت مردمی دست به انتشار ویژه نامه‌ای تحت عنوان"سبز؛ ادامه دارد ؟" نموده است تا با بیان برداشت‌های صاحبنظران و فعالین مدنی و سیاسی آنچه در یک سال پیش بر ایران گذشته است را بررسی نماید.

بسیاری از نویسندگان این ویژه نامه به دلیل سکونت در ایران ناچار از نام مستعار استفاده نموده‌اند تا خطری خود و خانواده‌شان را تهدید نکند.

_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

پرچم ایرانم را پس می‌گیرم

مهمترین بحرانی که الان دولت جمهوری اسلامی و رهبر ایران با آن مواجه است بحران مشروعیت است. به نظرم مهمترین دستاورد جنبش سبز نه تنها زیر سئوال بردن این مشروعیت بوده که ریختن حرمت برخی از مقدساتی است که جمهوری اسلامی سعی کرده بود آن ها را بسازد.

 الله و اکبری که قلب دیکتاتور را نشانه گرفت

تاثیر "الله اکبر" های شبانه قوت قلبی هم برای خانواده های کشته شدگان در اعتراض ها داشت. گفتگویی با خانواده بهزاد مهاجر، یکی از کشته شدگان حوادث بعد از انتخابات که با اثابت گلوله در خیابان کشته شد حاکی از این بود که خانواده کشته شدگان با ندای "الله اکبر" روحیه تازه ای می گرفتند.

پرسش‌های جنبش سبز در یکسالگی

هر جنبشی، چه انقلابی چه مدنی، برای نیل به هدف محتاج شبکه ارتباطی منسجم و کارا و تکنولوژی های مناسب با آن شبکه است.  شبکه‌های اجتماعی موجود در ایران یا به جنبش سبز، حداقل به طور کامل، تعلق ندارند و یا تحت فشار بسیار زیادی از طرف حاکمیت قرار دارند

آینده جنبش سبز روشن است

دکتر عباس میلانی معتقد است جنبش سبز اینک در مرحله حساسی قرار دارد. رژیم هر چه در توان داشته، از ضرب و شتم، خشونت، زندان، اعدام و تطمیع تا قتل شهروندان به کار برده است، با این حال براساس شواهد بسیار، می‌گویم ....

دانشگاه همچنان زنده است

هر چند پس از انتخابات سیاست سرکوب دانشگاه، به شکلی گسترده‌تر و سازمان‌یافته‌تر دنبال شده است و کوچک‌ترین گردهم‌آیی‌‌های  فعالان دانشجویی ردیابی و اعضای آن‌ها بازداشت می‌شوند؛ به این صورت تمام تشکیلات و حتی شبکه‌های ارتباطی فعالان دانشجویی منهدم شده است. البته این خلا تا حدودی با استفاده از شبکه‌های اجتماعی اینترنتی پر شده و دانشجویان توانسته‌اند از طریق فراخوان‌های اینترنتی برنامه‌های اعتراضی خود را سامان دهند

جنبش زنان الگوی جنبش سبز

از ویژگی های بارز کمپین یک میلیون امضا که همواره بر آن تاکید شده  یافتن راه های گفت و گو با قدرت و بستر سازی فرهنگی  در میان مردم است. همان نقطه اشتراک با جنبش سبز که بسیاری از فعالان جنبش زنان معتقدند بر اثر الگو برداری مناسب از جنبش زنان حاصل شده است...

جنبش سبز از چشم حوزه: سبز یا سیاه؟

عدم استقبال مراجع از دیدار با محمود احمدی نژاد در سالی که گذشت، کناره گیری آیت الله جوادی آملی و آیت الله استادی از امامت جمعه ی مهمترین شهر مذهبی ایران بعد از انتخابات و تولد جنبش سبز، و سرانجام تشییع کم نظیر پیکر آیت الله منتظری در قم نشان می دهد که داوری آقای روانبخش واقع بینانه نیست...

جایی نزدیک جهنم

تجربه‌زندگی در وضعيت بحرانی و پرالتهاب دلیل دیگری است که این روزنامه‌نگار را به ماندن در ایران تشویق کرده است: «به عقیده من این لمس تجربه برای هر روزنامه‌نگاری واجب است. ضمن ادای احترام به روزنامه‌نگارانی كه در اين شرايط كشور را ترك كردند، به آن‌ها می‌گويم آن‌ها دقيقا همان اتفاقی را رقم زدند که جمهوری اسلامی مايل بود رخ دهد. زيرا حتی حضور فيزيكی تك تك ما، خاری است بر چشم آن‌ها كه ناچارند برای كنترل ما هزينه‌و انرژی صرف كنند...

ده استراتژی جنبش سبز برای به زانو درآوردن رژیم

جنبش سبز یک جنبش بی خشونت است اما این به این معنی نیست که جنگی میان رژیم جمهوری اسلامی و فعالان جنبش در حال انجام نیست.

جام جهانی و آن پارچه های سبز

حركت اعتراضی سبز تنها منحصر به مستطیل سبز فوتبال نشد و سایر ورزشكاران ایرانی هم در رقابت‌های ورزشی مختلف به حركت‌های مشابهی دست زدند. منصور بهرامی، تنیسور مطرح ایرانی در مسابقه پیشكسوتان ویمبلدون بر دست خود و رقیبش دستبند سبز بست. محسن شادی، قایقران ایرانی هم بعد از به دست آوردن مدال طلا با دستبند سبز روی سكوی قهرمانی رفت و احسان قائم‌مقامی، شطرنج‌باز ایرانی با پیراهن سبز مهره‌های خود را جابه‌جا كرد.

یک نکته بیش نیست غم عشق

یک سال از انتخابات جنجالی و ابهام برانگیز زیاست جمهوری ایران گذشت تا ایران یکی از پرحادثه ترین و ناآرام ترین سالهای تاریخ معاصرش را تجربه کرده باشد. اما آیا سالروز آغاز جنبش سبز همزمان با تقلب در انتخابات ریاست جمهوری است یا این جنبش ریشه در جایی کهنه تر و دیرباز تر دارد؟ این پرسش را با هادی خرسندی شاعر و طنزنویس مقیم لندن در میان گذاشتیم تا پاسخش سرآغازی باشد برای مروری دوباره بر حوادث سال گذشته.